سخن كسى كه گفته است : « انسان اگر همراه رحمت الهى بر روى خارى بخوابد ، براى وى نرم و لطيف خواهد بود و بدون رحمت الهى اگر بر روى ابريشم نرم نيز بخوابد گويى بر روى خار مغيلان خفته است » .
يا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ .
اين يادآورى كردن خدا و اينكه تنها او آفريننده و روزىدهنده است ، تأكيد بر آيه پيشين است :
« ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ . . . »
در نهج البلاغه آمده است :
چه بسيار كه خداوند نعمت خويش را به شما اختصاص داد و رحمتش را شامل حالتان كرد ، عيبهايتان براى او آشكار شد و اين عيبها را پوشانيد و شما در معرض هلاكت او قرار گرفتيد و او به شما مهلت داد . پس نعمتهاى خدا بر خودتان را با شكيبايى در طاعت او و دورى از معصيت او به كمال برسانيد كه فرداى امروز نزديك است .