عصاى موسى و يد بيضاى او را براى ما بياورى ، به تو ايمان مىآوريم » اختصاص ندارد ، بلكه رسم و شيوهء ثروتمندان ستمگر در هرزمان و مكانى است ؛ شيوهء كسانى كه جز به منافع و مصالح خود ايمان نمىآورند و به خاطر اين منافع ، به هررنگ و چهرهاى درمىآيند و بر ضدّ هرنوع صلاح و مصلحتى با شيطان همپيمان مىشوند .
أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ .
مشركان از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله خواستند معجزاتى را كه موسى عليه السّلام آورده بود بر ايشان بياورد . از اين روى ، خدا در پاسخ به آنان فرمود : هركس حق را به خاطر حق بخواهد ، آن را مىپذيرد و زمانى كه حجّت و دلايل آن آشكار شود ، به هرنوع و به هرصورتى كه باشد بدان ايمان مىآورد ، امّا كسانى كه تنها براساس هوسهاى نفسانى خود ايمان مىآورند و در تمامى كارهايشان آنها را رهبر و راهنماى خود مىگيرند ، دلايل و معجزات نمىتوانند آنان را به راه حق هدايت كنند ، خواه اين معجزات را موسى بياورد ، خواه محمّد و خواه تمامى پيامبران . دليل اين حقيقت آن است كه ستمگران به آنچه موسى آورد ، كافر شدند ، چنانكه قريش به آنچه محمّد صلّى اللّه عليه و آله آورد كافر شدند و اگر حضرت محمّد با معجزاتش به جاى موسى و موسى با تمامى معجزاتش به جاى محمّد مىبود ، هرآينه قريش مىگفتند : چرا موسى همانند آنچه محمّد آورد ، نمىآورد و اين ، شيوهء باطلگرايان در هرزمان و مكان است .
قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا وَ قالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كافِرُونَ .
مراد از دو سحر در اينجا تورات و قرآن است . « تظاهرا » ؛ يعنى هريك از اين دو ، ديگرى را تصديق مىكند . معناى كلّى آيه چنين است : قريش گفتند : تورات ، جادو و موسى كه آن را آورده ، جادوگر است .
همچنين قرآن جادو و محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه آن را آورده ، جادوگر است و ما به اين دو شخصيّت و جادوى آنها ايمان نمىآوريم .
قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ .
آنان گفتند :
تورات جادو است و قرآن نيز همانند آن مىباشد . از اين روى ، خداوند به پيامبرش