اللّغو : چيزى كه در آن فايدهاى نباشد .
لا نبتغى الجاهلين : ما با جاهلان نمىآميزيم .
اعراب
« الّذين » مبتداى اوّل و « هم » مبتداى دوم و جملهء « يؤمنون » خبر مبتداى دوم است .
جملهء مبتداى دوم و خبرش ، خبر براى مبتداى اوّل . « مرّتين » جانشين مفعول مطلق مىباشد .
تفسير
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ .
ضمير « قبله » و « به » به قرآن برمىگردد ؛ زيرا خداوند ، بلافاصله پس از اين آيه مىگويد :
« وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ . . . »
درحالىكه به تواتر ثابت شده است كه گروه زيادى از مسيحيان و برخى از يهوديان به محمّد صلّى اللّه عليه و آله ايمان آوردند ؛ زيرا تورات و انجيل پيش از آنكه دستخوش تحريف شوند ، ويژگىهاى او را بيان كرده بودند :
« اين پيامبر امّى كه نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند » . « 1 » نظير اين آيه ، در جلد اوّل سورهء بقره ، آيهء 121 و جلد دوم ، آيهء 199 از سورهء آل عمران بيان شد .
وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ .
علماى اهل كتاب ، ويژگىهاى پيامبر بزرگ اسلام صلّى اللّه عليه و آله و قرآن را پيش از مبعوث شدن او ، در تورات و انجيل خوانده بودند و هنگامى كه وى مبعوث گرديد ، قرآن را بر آنان تلاوت كرد و آنان هم قرآن و محمّد صلّى اللّه عليه و آله را با ويژگىهاى اين دو كه در دو كتاب تورات و انجيل آمده بود ، همانند فرزندانشان شناختند : « اهل كتاب همچنانكه فرزندان خود
هامش
( 1 ) . اعراف ( 6 ) آيهء 157 .