آرامش قلبى
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 106 تا 111 ]
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 106 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 107 ) أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ ( 108 ) لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 109 ) ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هاجَرُوا مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا ثُمَّ جاهَدُوا وَ صَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 110 )
يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 111 )
[ ترجمه ]
كسى كه پس از ايمان به خدا كافر مىشود جز اين نيست كه او را به زور واداشتهاند تا اظهار كفر كند و حال آنكه دلش به ايمان خويش مطمئن است . ولى آنان كه در دل را به روى كفر مىگشايند ، مورد خشم خدايند و عذابى بزرگ برايشان مهيّاست . ( 106 )
و اين بدان سبب است كه اينان زندگى دنيا را بيشتر از آخرت دوست دارند و خدا مردم كافر را هدايت نمىكند . ( 107 )
خدا بر دل و گوشها و چشمانشان مهر برنهاده است و خود بىخبرانند . ( 108 )
به ناچار در آخرت هم از زيانديدگان باشند . ( 109 )
سپس پروردگار تو براى كسانى كه پس از آن رنجها كه ديدند ، مهاجرت كردند و به جهاد رفتند و پاى فشردند ، آمرزنده و مهربان است . ( 110 )
روز قيامت كه هركس به دفاع از