حيوان بهتر از اين انسان است ؛ چرا كه حيوان در برابر چيزى مسئوليت ندارد .
از اينرو ، خداوند فرموده است : « اينان چون چهارپايانى بيش نيستند ، بلكه از چهارپايان گمراهتراند » . « 1 » شايان ذكر است كه انسان در برخى از اوقات در برابر شهوت و نفسش ناتوان مىشود ، لكن مؤمن خردمند پس از آن ، به هدايت بازمىگردد و از لغزش خود توبه مىكند و خداوند هم او را مىآمرزد و مورد بخشش قرار مىدهد ؛ زيرا او آمرزنده و مهربان است .
معناى اين سخن خداوند :
« إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي »
، آن است كه هيچ نفسى سالم از عيب نيست ، مگر آن نفسى كه خدا او را از خطاها و گناهان نگاه دارد نظير نفوس پيامبران و امامان پاك عليهم السّلام . سهم آن است كه شخص گناهكار بر گناه خويش پافشارى نكند و براى هميشه از خدايش روى برنتابد . امام على عليه السّلام فرمود : « بدترين گناه ، گناهى است كه صاحبش آن را سبك بشمارد ، يعنى بر آن اصرار ورزد و آمرزش آن را از خدا تقاضا نكند » .
هامش
( 1 ) . فرقان ( 25 ) آيهء 44 .