حنين : درّهاى است ميان مكه و طائف .
الرّحبة : وسعت .
السكينة : آرامش .
اعراب
« مواطن » غيرمنصرف است ؛ زيرا بر وزن مفاعل [ - صيغه منتهى الجموع ] مىباشد . « يوم » عطف است بر محل « مواطن » ؛ زيرا هرواژهاى كه لفظ آن مجرور باشد ، محلّ آن منصوب است ؛ يعنى نصركم يوم حنين . « اذ » بدل از « يوم » . « بما رحبت » ، « ما » مصدريه و مصدر ريخته شده ، مجرور به « باء » ، متعلق به محذوف و حال از « الارض » . « باء » در اينجا به معناى « مع » است . « مدبرين » حال از ضمير « ولّيتم » .
[ تفسير ]
داستان حنين
« حنين » نام درّهاى است ميان مكه و طائف و غزوهاى كه در اين مكان به وقوع پيوست غزوهء حنين ناميده مىشود و نيز آن را غزوهء اوطاس و غزوهء هوازن هم مىگويند . اين غزوه در ماه شوال ، سال هشتم هجرى رخ داد .
وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مكه را فتح كرد ، قبايل هوازن و ثقيف ترسيدند و هزاران جنگنده براى جنگ با او گرد آوردند . وقتى اين خبر به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، به همراه دوازده هزار نفر براى جنگ با آنان آماده شد ؛ ده هزار نفر از اصحاب آن حضرت كه در فتح مكه شركت داشتند و دو هزار نفر از كسانى كه او آنها را آزاد كرده بود مانند ابو سفيان و فرزندش معاويه .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به سوى هوازن از درّهء تنگ و ناهموار حنين مىگذشت ، حركت كرد .
سپاه دشمن پيش از مسلمانان تنگههاى آن را اشغال كرده و در كمين نشسته بودند .
وقتى مسلمانان به وسط درّه رسيدند ، تيرهاى دشمن از هرطرف به سوى آنان باريدن