انسان
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 9 تا 11 ]
وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَيَؤُسٌ كَفُورٌ ( 9 ) وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ( 10 ) إِلاَّ الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ ( 11 )
[ ترجمه ]
اگر به انسان رحمتى بچشانيم ، آنگاه از او بازش گيريم ، مأيوس مىشود و كفران مىورزد . ( 9 )
و اگر پس از سختى و رنج ، نعمت و آسايش به او بچشانيم ، مىگويد :
ناگوارىها از من دور شده است . و در اين حال ، شادمان است و فخر مىفروشد . ( 10 )
مگر كسانى كه شكيبايى ورزيدند و كارهاى نيكو كردند ، كه آمرزش و مزد بزرگ از آن آنهاست . ( 11 )
واژگان
ذاق الشّىء : مزهء آن چيز را آزمود . أذاقه : چشانيد او را . در اينجا مراد از اذاقه ، بخشيدن و عطا كردن است .
نزع الشىء من مكانه : آن را از جايش بركند .
يئوس : صيغهء مبالغه است ؛ يعنى بسيار نااميد .
النّعماء : طبرى مىگويد : « نعماء » نعمتى است كه بر صاحبش آشكار باشد و « ضرّاء »