گريهكنندگان و اخلاص و منزلت ايشان را در پيشگاه خدا آشكار سازد . بههرحال ، خداوند مسئوليت را از هركس كه به سبب ناتوانى از شركت در جهاد خوددارى كند برداشته است ، خواه اين ناتوانى بيمارى باشد ، يا نداشتن خوراك و يا سوارى .
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَ هُمْ أَغْنِياءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
معناى اين آيه با مضمون دو آيهء پيشين ( 86 و 87 ) همخوانى دارد و خلاصهء آن اين است : پس از آنكه خدا مسئوليت را از فقيران و بيماران نفى كرد ، آن را براى ثروتمندانى كه از سلامت برخوردارند و در جهاد شركت نمىكنند اثبات نمود . اين گروه ثروتمند محال است كه براى منفعت همگانى كار كنند و با اخلاصمندان ، در جايى كه به منافع آنها خواه نزديك و خواه دور برخورد داشته باشد همكارى نمايند . اين گروه آمادگى دارند كه در هرزمانى دين و ميهن خود را - در صورتى كه سودجويى و استثمارگرى آنها تضمين شود - به شيطان بفروشند .
آرى ، از ديرباز چنين بوده كه مستضعفان با كمال شجاعت براى نابودى كفر و ستم مبارزه مىكنند ، امّا رهبرى ضدّ انقلاب را صاحبان قدرت و ثروت در صورتى كه فرصتش پيش آيد ، در دست مىگيرند و در غير اين صورت ، در گوشهها پنهان مىشوند و منتظرند كه چرخ روزگار عليه مجاهدان بچرخد .