خدا ، ترس از او و توكّل بر اوست و كسىكه نماز نمىخواند و زكات نمىپردازد در حقيقت مؤمن نيست و دليل آن ، سخن خداست كه مىگويد :
أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ .
« أُولئِكَ »
اشاره به كسانى است كه ميان ويژگىهاى پنجگانهء مزبور جمع كردهاند . مؤمنان حقيقى كسانى مىباشند كه ايمان نهتنها در گفتارشان كه در كردارشان نيز بازتابيده است . درجات در پيشگاه خداوند برحسب تفاوت جهاد و فداكارى متفاوتند و بالاترين درجه از آن كسانى است كه مردم از آنان سود مىبرند و نيز بار سنگينى را بر دوش مىكشند تا عيال اللّه [ - مردم ] در سايهء امنيت ، عدالت و فراوانى زندگى كنند .
واژهء مغفرت به معناى صرفنظر كردن از لغزشها و
« رِزْقٌ كَرِيمٌ »
به معناى بهشت است .