من حرمتى نمىبينم
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 145 تا 147 ]
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 145 ) وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِنَ الْبَقَرِ وَ الْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلاَّ ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ ( 146 ) فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ( 147 )
بگو : « در ميان آنچه بر من وحى شده است چيزى را كه خوردن آن حرام باشد نمىيابم ، جز مردار يا خون ريخته يا گوشت خوك ، كه پليد است يا حيوانى كه در كشتنش مرتكب نافرمانى شوند و جز با گفتن نام اللّه ذبحش كنند . هرگاه كسى ناچار به خوردن گردد بىآنكه سركشى كند و از حد بگذرد ، بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است . ( 145 )
و بر يهود حرام كرديم هر حيوان صاحب ناخنى را و از گاو و گوسفند ، پيه آن دو را جز آنچه بر پشت آنهاست يا بر چرب رودهء آنهاست يا به استخوانشان چسبيده باشد . به سبب ستمكارىشان اينچنين كيفرشان داديم ، و ما راستگويانيم . ( 146 )
اگر تو را تكذيب كردند ، بگو :
پروردگار شما صاحب رحمتى گسترده است ، و خشم و عذابش از مجرمان بازداشته نخواهد شد . ( 147 )