اعراب
« ما ذا » ممكن است « ما » مبتدا و « ذا » به معناى « الّذى » خبر آن باشد و نيز امكان دارد « ما ذا » يك كلمه و جملهء « أُحِلَّ » خبر باشد . « ما عَلَّمْتُمْ » بنابر حذف مضاف است و تقدير « و صيد الّذى علّمتم » مىباشد . « مُكَلِّبِينَ » حال است از ضمير « عَلَّمْتُمْ » ؛ چرا كه به معناى « معلّمى الكلاب [ ؛ تربيتكنندگان سگان ] » است .
تفسير
يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ . طيّب ، متضادّ خبيث است و خبيث ، همان چيزى است كه شارع بهطور خاص آنرا حرام كرده باشد ؛ نظير مردار ، گوشت خوك و يا به طور عام ؛ همانند چيزهايى كه بهنحوى از انحا در آن فساد و زيان باشد . خداى سبحان جملهء فوق را عينا و يا مفهوم آنرا در پانزده مورد از كتاب عزيز خود آورده است . وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ . همهء مذاهب اسلامى اتفاق نظر دارند كه خوردن شكار سگ ، با شرايطى كه در ذيل بيان خواهد شد ، حلال است ، امّا در مورد شكار حيوانات ديگر از قبيل يوزپلنگ ، باز و امثال آنكه براى شكار تربيت شده باشند و آنچه را سگ شكارى مىفهمد آنها نيز بفهمند ، دچار اختلاف شدهاند . شيعه مىگويد : حلال نيست . ديگران مىگويند : حلال است . دليل شيعه آن است كه واژهء « مُكَلِّبِينَ » به شكار سگهاى