ديدن عذاب و ياد خدا
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 40 تا 45 ]
قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 40 ) بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ ( 41 ) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ( 42 ) فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 43 ) فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 )
فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 45 )
بگو : چه مىبينيد كه اگر بر شما عذاب خدا فرود آيد يا قيامت در رسد ، اگر راست مىگوييد ، بازهم جز خدا را مىخوانيد ؟ ( 40 )
نه ، تنها او را مىخوانيد و اگر بخواهد آنچه را بدان دعوت مىكنيد از ميان مىبرد و شما شريكى را كه براى او ساختهايد از ياد مىبريد . ( 41 )
هرآينه بر امتهايى كه پيش از تو بودند پيامبرانى فرستاديم و آنان را به سختىها و آفتها دچار كرديم تا مگر زارى كنند . ( 42 )
پس چرا هنگامى كه عذاب ما به آنها رسيد زارى نكردند ؟ زيرا دلهايشان را قساوت فراگرفته و شيطان اعمالشان را در نظرشان آراسته بود . ( 43 )
چون همهء اندرزهايى را كه به آنها داده شده بود فراموش كردند ، همهء درها را به رويشان گشوديم تا از آنچه يافته بودند شادمان گشتند پس ناگاه فروگرفتيمشان و همگان