رسيد ، پيروزى او به خدا نسبت داده مىشود ؛ زيرا اوست كه توان كار را به اين انسان داده و او را به ابزار آن مجهز كرده است . ازاينرو ، خداى متعال گفته است :
« ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ؛
هرخيرى كه به تو رسد از جانب خداست » . و نيز رواست كه اين پيروزى به خود انسان نسبت داده شود ؛ زيرا اوست كه كار و تلاش را بر تنبلى و بيكارى ترجيح داده است . آيه نيز دلالت ندارد كه انسان هيچگونه تأثيرى در پيروزى خويش ندارد . اما اگر انسان تنبلى و بيكارى را در پيش گيرد و بدين جهت به جايى نرسد ، شكست و حرمان وى تنها به خود او نسبت داده مىشود ؛ زيرا او خود ، خويش را با گزينش نابهجاى سستى به اين ورطه كشاند و به همين دليل ، خداى سبحان فرموده است :
« ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ » .
و به هيچروى صحيح نيست كه شكست به خدا نسبت داده شود ؛ زيرا او بعد از اينكه انسان را به تمام ابزارها و شايستگىها مجهز كرده است او را به كار دستور داده و بدان تشويق كرده است .