اداى امانت و عدالت در داورى
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 58 تا 59 ]
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ سَمِيعاً بَصِيراً ( 58 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلاً ( 59 )
خدا به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانشان بازگردانيد . و چون در ميان مردم به داورى نشينيد به عدل داورى كنيد . خدا شما را چه نيكو پند مىدهد . هرآينه او شنوا و بيناست . ( 58 )
اى كسانىكه ايمان آوردهايد ! از خدا اطاعت كنيد و از رسول و اولوا الامر خويش فرمان بريد . و چون در امرى اختلاف كرديد - اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد - به خدا و پيامبر رجوع كنيد . در اين خير شماست و سرانجامى بهتر دارد . ( 59 )
واژگان
تأويل : مراد از تأويل در سخن خدا :
« وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا » ،
سرانجام و عاقبت است و از « آل يؤول » به معناى رجع ( بازگشت ) گرفته شده است . برخى گفتهاند : مراد از آن ، تفسير است .