خوردند ، و على بن ابى طالب عليه السّلام نمىتواند جزء آنان نمىباشد ؛ زيرا او در دامن پيامبر بزرگ اسلام صلّى اللّه عليه و آله پرورش يافت و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از همان دورانى كه حضرت على عليه السّلام كودك بود ، تربيّت و تهذيب او را به عهده گرفت و آنگونه كه مىخواست ، وى را تربيت كرد .
ممكن است كسى بگويد : اين سخن شما ، الهامگرفته از تعصّب عقيدتى است ، نه از واقعيّت .
در پاسخ بايد بگويم : حكمى كه بر پيدايش شخص و پرورش او متكّى مىباشد ، از حقيقت و واقعيّت الهام مىگيرد ، نه از عاطفه و عقيده .
« وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا » .
برخى گفتهاند : مراد از
« عابِرِي سَبِيلٍ » ،
مسافرانند و معناى آيه چنين مىشود : « درحالىكه مست و جنب هستيد دور نماز مگرديد ، مگر در حال سفر » ، اين نظريه مردود است ؛ زيرا اوّلا ، آيه حكم مسافران را بيان كرده و گفته است :
وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ ؛
اگر شما بيمار و يا مسافر بوديد . . . ، و اگر ما
« عابِرِي سَبِيلٍ »
را به مسافران تفسير كنيم ، تكرار در كلام واحد ، بدون سبب ، لازم مىآيد . ثانيا ، برخى از روايات ،
« عابِرِي سَبِيلٍ »
را به عبور از مسجد تفسير كردهاند و اينكه ورود شخص جنب در مسجد حرام است ، مگر اينكه در حال عبور باشد . البته به استثناى مسجد الحرام و مسجد الرّسول كه ورود به اين دو مسجد ، براى شخص جنب به هيچروى جايز نيست ؛ حتّى اگر عابر باشد .
مذاهب چهارگانه گفتهاند : هرگاه آب تمام بدن را فراگيرد ، غسل جنابت تحقّق مىيابد ؛ خواه شستن از قسمت بالاى بدن آغاز شود ، خواه از قسمت پايين .
اماميه ، غسل جنابت را به دو نوع تقسيم كرده است : ترتيبى و ارتماسى .
غسل ترتيبى آن است كه غسلكننده آب را روى بدنش بريزد و در اين حالت ، از سر آغاز كند . آنگاه طرف راست و سپس طرف چپ را بشويد و اگر اين ترتيب را عوض كند ، غسل او باطل خواهد بود . غسل ارتماسى آن است كه شخص ،