تحت ولايت سرپرستان هستند و روشن است كه نسبت با كوچكترين مناسبتى صحيح مىباشد .
ايمان به خدا و مشكل معيشت
أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً .
فخر رازى گفته است : « معناى اين آيه آن است كه قوام و معاش شما تنها با مال به دست مىآيد و از آنجا كه مال ، سبب قيام و استقلال است ، خدا آن را از باب تسميهء مسبّب به اسم سبب ، قيام نام نهاده است » . مراد فخر رازى از سبب ، مال و از مسبّب ، معاش است .
كسى كه در آيات قرآنى و احاديث نبوى تتبع كند ، درمىيابد كه اسلام به مال و صرف آن براى بهبود زندگى ، توجه خاصى دارد ؛ حتى در شمارى از آيات ، مال و جان را مساوى هم دانسته است . از آن جمله ، آيهء 111 سورهء توبه است :
« إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ » .
خداوند ، بهشت خود را به مالى مىفروشد كه در راه او انفاق شده است ؛ بهسان تاجرى كه كالاى خويش را به مالى مىفروشد كه براى مصلحت وى انفاق شود . از جملهء اين آيات ، آيهء 94 سورهء نساء است :
« فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ » .
در حديث آمده است :
« خون شما ، مال شما و آبروى شما بر شما حرام است » . از اينجاست كه فقها گفتهاند :
اصل در هرچيز حليت است ، جز خون ، فرج و مال كه اصل در آنها حرمت است .
قرآن واژه « خير » را در بسيارى از آيات بر مال اطلاق كرده است و از آن جمله است :
« إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ؛
« 1 » انسان مال را فراوان دوست دارد » . بعضى از مفسران گفتهاند : لفظ خير در قرآن تنها در مورد مال به كار رفته است . البته ما با اين نظريه موافق نيستيم ؛ لكن مىدانيم بيشتر آياتى كه به عمل صالح و كمك به خير و آماده كردن نيرو در مقابل دشمنان دين و وطن دستور داده است ، عمل بدانها و اطاعت از آنها
هامش
( 1 ) . العاديات ( 100 ) آيهء 8 .