اموالتان را به دست سفيهان ندهيد
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 5 تا 6 ]
وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها وَ اكْسُوهُمْ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلاً مَعْرُوفاً ( 5 ) وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 6 )
اموالتان را ، كه خدا قوام زندگى شما ساخته است ، به دست سفيهان مدهيد ؛ ولى از آن ، هزينه و لباسشان دهيد و با آنان به نيكى سخن گوييد . ( 5 )
يتيمان را بيازماييد تا آنگاه كه به سن زناشويى رسند ، پس اگر در آنان رشدى يافتيد ، اموالشان را به خودشان واگذاريد . و از بيم آنكه مباد به سن رشد رسند ، اموالشان را به ناحق و شتاب مخوريد . هركه توانگر است عفت ورزد و هركه بينواست به آن اندازه كه عرف تصديق كند ، بخورد . و چون اموالشان تسليمشان كرديد كسانى را بر آنان به شهادت گيريد و خدا براى حساب كشيدن كافى است . ( 6 )
واژگان
سفهاء : جمع سفيه ، و سفيه كسى است كه مال را بىجا خرج مىكند .