فرمانبران دعوت خداوند و پيامبر
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 172 تا 175 ]
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 ) الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 ) فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 ) إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 175 )
از ميان آن كسانىكه پس از زخم خوردن باز هم فرمان خدا و رسولش را اجابت كردند ، آنان كه نيكوكار باشند و از خداى بترسند مزدى بزرگ دارند . ( 172 )
كسانىكه مردم گفتندشان كه مردم براى جنگ با شما گردآمدهاند ، از آنها بترسيد و اين سخن بر ايمانشان بيفزود و گفتند :
خدا ما را بسنده است و چه نيكو ياورى است . ( 173 )
پس از جنگ بازگشتند ، درحالىكه نعمت و فضل خدا را با خود داشتند و هيچ آسيبى به آنها نرسيده بود . اينان به راه خشنودى خدا رفتند و خدا را بخشايشى عظيم است . ( 174 )
آن شيطان است كه در دل دوستان خود بيم مىافكند . اگر ايمان آوردهايد از آنها مترسيد ، از من بترسيد . ( 175 )
واژگان
قرح : به فتح قاف به معناى زخم و بهضمّ قاف ، چنانكه گفته شده ، دردى است كه در اثر زخم پديد مىآيد .