نشناسند ، شهيد باشند و يا نباشند . به اين مطلب ، خداوند در ضمن سخن خود اشاره كرده است :
« يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ . . . » .
دليل بر اينكه سومين خوشحالى شهيدان براى همهء مؤمنان است ، اين سخن خداوند مىباشد :
« وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ » .
دومين سؤال اين است : خداوند واژهء
« فَضْلٍ »
را به واژهء « نعمة » عطف كرده است و عطف اقتضا مىكند كه ميان معطوف و معطوف عليه تفاوت وجود داشته باشد ؛ اين تفاوت چيست ؟
فخر رازى پاسخ داده است كه « نعمت » ، پاداشى است كه شخص در برابر عمل خود استحقاق آن را دارد ؛ امّا
« فَضْلٍ » ،
تفضّلى است كه خدا آن را از باب كرامت مىبخشد و نه به سبب استحقاق .
پاسخ فخر رازى ، نشان آن است كه گرايش او در جواب ، مبتنى بر پذيرش تفاوت ميان اين دو واژه است ، درحالىكه ما فرقى ميان سخن گويندهاى كه مىگويد : « انعم علىّ » و سخن گويندهاى كه مىگويد : « تفضّل علىّ » نمىبينيم . درست آن است كه بگوييم : برخى از مترادفات به برخى ديگر عطف مىشود و براى صحت اين عطف ، تنها اختلاف لفظى كافى است و از اين عطف به نام « عطف تفسير » ياد مىشود .