برسد » . « 1 » امّا اگر اين كينهتوزان ، همچنان بر دشمنى و كينهتوزى پاىفشارند ، آنها را به حال خود رها سازد ، زيرا دلايل و براهين زياد به حال آنان سودى ندارد : « اگر با تو به جدال برخيزند ، بگوى : من و پيروانم در دين خويش به خدا اخلاص ورزيديم » . « 2 »
« همانا بر توست رساندن و بر ماست بازخواست كردن » . « 3 »
امّا برخى پايههاى فراخواندن به زندگى خوش را به ترتيب زير يادآور مىشويم :
1 . انسان در اين زندگى ، تصادفى و بدون هدف آفريده نشده است : « خدا شما را آفريد ، آنگاه مىميراند » . « 4 »
2 . خداى متعال انسان را به حال خود رها نكرده است تا هوسها و شهوتها بر او حكومت كند ، بلكه راه ميانهاى را براى او ترسيم كرده كه اجازه ندارد از آن تخطّى و تجاوز كند : « آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند ؟ » ، « 5 » « به پروردگارت سوگند ! كه همه را بازخواست كنيم . به سبب كارهايى كه مىكردهاند » . « 6 »
3 . ايجاد امنيّت و حفظ نظم [ بدين معنا كه ] هركس در اين نظم اخلال كند و به منظور ايجاد فساد در زمين تلاش نمايد در دنيا به اشدّ مجازات گرفتار مىشود و در آخرت نيز برايش عذابى دردناك خواهد بود : « جزاى كسانى كه با خدا و پيامبرش جنگ مىكنند و در زمين به فساد مىكوشند ، آن است كه كشته شوند ، يا بردار گردند ، يا دستها و پاهاىشان يكى از چپ و يكى از راست بريده شود ، يا از سرزمين خود تبعيد شوند . اينها رسوايىشان در اين جهان است و در آخرت نيز به عذابى بزرگ گرفتار آيند » . « 7 »
هامش
( 1 ) . هود ( 11 ) آيهء 89 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 20 .
( 3 ) . رعد ( 13 ) آيهء 40 .
( 4 ) . نحل ( 16 ) آيهء 70 .
( 5 ) . قيامت ( 75 ) آيهء 36 .
( 6 ) . حجر ( 15 ) آيهء 92 .
( 7 ) . مائده ( 5 ) آيهء 33 .