دعوت قرآن
اگر كسى آيات قرآن را بررسى نمايد و دربارهء معانى آن بينديشد ، درمىيابد كه در وراى اين آيات ، يك مقسم مشترك و يك چارچوب كلى وجود دارد كه تمام قواعد ، اصول ، سورهها و آيات قرآن را به يكديگر پيوند مىدهد و اين رابط يا مقسم مشترك ، عبارت است از : فراخواندن مردم به يك زندگى پاك و پاكيزه كه امنيّت و عدالت در آن حاكم باشد و فراوانى و صلح ، آن را فراگيرد : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چون خدا و پيامبرش شما را به چيزى فراخوانند كه زندگىتان مىبخشد دعوتشان را اجابت كنيد » . « 1 »
فراخواندن خدا و پيامبر به سوى زندگى ، شيوه خاصى دارد و برپايههايى چند استوار است . امّا شيوهء فراخوانى را خداوند در سخن خود ، خطاب به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مشخص مىكند : « مردم را با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت بخوان و با بهترين شيوه با آنان مجادله كن » . « 2 » مراد از حكمت و اندرز نيكو آن است كه پيامبر ، دل و عقل [ مردم ] را مخاطب خود قرار دهد و در دعوت خود به سوى خدا ، زيبايى آفريدگان و شگفتىهاى موجودات را به نمايش بگذارد : « به زودى آيات قدرت خود را در آفاق و در وجود خودشان به آنها نشان خواهيم داد تا برايشان آشكار شود كه او حق است » . « 3 »
همچنين آشوبگران و كينهتوزان را از سرنوشت و پايان بد ، بترساند و براى آنان مثالهايى از امتهاى گذشته بزند ، همانگونه كه شعيب چنين كرد ، آنجا كه به قومش گفت : « اى قوم من ، مخالفت با من شما را به كارى واندارد تا آنچه بر قوم نوح يا قوم هود يا قوم صالح يا در همين نزديكى به قوم لوط رسيد ، به شما نيز
هامش
( 1 ) . انفال ( 8 ) آيهء 24 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 125 .
( 3 ) . فصلت ( 41 ) آيهء 53 .