الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ .
خداوند دربارهء احكام انفاق ، چهارده آيه بهطور پىدرپى بيان كرده كه آخرين آنها آيهء مذكور است . اين آيه خلاصهاى است از آيات قبلى و نيز تأكيدى است بر فضيلت انفاق در تمام اوقات ، شب يا روز و در تمام حالات ؛ پنهان يا آشكار . رازى دربارهء سبب نزول آيهء مزبور ، چند نظريه را متذكر شده است و از جملهء اين نظريه مىباشد كه از ابن عبّاس نقل شده است : على بن ابى طالب عليه السّلام چهار درهم داشت . يكى را در روز ، يكى را در شب ، يكى را پنهانى و يكى را آشكارا انفاق كرد . از اينرو ، خداوند تعالى اين آيه را نازل كرد .
زكات
زكات غير از صدقهء مستحبى و داوطلبانه است . مسلمان در دادن و يا ندادن صدقه مستحبى مخيّر است و اين صدقه مشروط به نصاب و شرايط ديگر نيست . تنها شرط آن ، قصد تقرّب به خداى يكتاست . و پاداش آن برحسب اختلاف انگيزهها و نيّتهاى اعطاكنندگان متفاوت است ؛ و از ده برابر آغاز مىشود و تا هفتصد برابر و بىنهايت نيز مىرسد .
امّا زكات ، واجب عينى و حقّ لازم و مشخصى است كه به اموال ثروتمندان تعلّق مىگيرد و بايد آن را به مستحقّان بپردازند . زكات سومين ركن از اركان پنجگانهء اسلام است كه عبارتند از : شهادتين ، نماز ، زكات ، روزه و حج .
برخى از افرادى كه نسبت به اسلام تعصّب دارند ، مىگويند : زكات يك نوع سيستم اقتصادى و يا جزئى از سيستم اقتصادى اسلام است و برخى ديگر آن را يك نوع ماليات دانستهاند كه به اموال ثروتمندان تعلّق مىگيرد ؛ امّا درست آن است كه بگوييم : زكات نه ماليات است و نه سيستم اقتصادى ؛ زيرا شرط اساسى در پذيرفته شدن و درستى زكات ، قصد تقرّب به خداست و بدون آن مطلقا قبول