بود ، چراكه حفظ قرآن ، حفظ دين به شمار مىرفت و در عينحال ، در هر غزوهاى با پيامبر شركت مىكردند . آنان در سايهبان مسجد اقامت گزيدند و از همين جهت ، « اهل صفّه » ناميده شدند .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله با سخنان خود دلهاى اين گروه را شاد مىكرد و به آنها فرمود : « بشارت باد شما را اى اصحاب صفّه ، هركس [ در روز قيامت ] مرا با ويژگىاى كه شما داريد ديدار كند و در آن خشنود هم باشد ، از همراهانم خواهد بود » .
اين گروه برحسب آيه زير كه به جهت آنها نازل شد از سزاوارترين افرادى هستند كه بايد به آنها صدقه پرداخت شود .
لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً .
اين آيه اهل صفّه را با پنج ويژگى توصيف كرده است :
1 . اشتغال داشتن به جهاد و آموختن دانش و معناى سخن خدا :
« أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ »
نيز همين است ، زيرا به شخص بىكار نمىتوان گفت : او خود را در راه خدا محصور كرده است .
2 . ناتوانى در كار [ به خاطر نداشتن سرمايه و ناامن بودن راهها براى سفر تجارت ] و مراد سخن خدا :
« لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ »
همين معناست .
3 . كرامت نفس :
« يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ » .
4 . وضعيت و حالت ظاهرى آنان نشاندهندهء فقرشان باشد ، نه سماجت آنها در سؤال . و اين ، مقصود و سخن خداوند تعالى است :
« تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ » .
5 . از مردم ، با اصرار و سماجت چيزى را نمىخواهند . عبارت
« لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً »
به همين نكته اشاره دارد .
ما در تفسير آيهء 177 همين سوره متذكر شديم كه سؤال كردن بدون ضرورت ، حرام است .