اطمينان و اعتماد انسان بدان شود و در اين صورت ، خبر واحد به منزلهء خبر متواتر خواهد بود » .
افزون براين ، در نگاه مغنيه رواياتى به عنوان روايت تفسيرى درخور بهرهبردارى هستند كه با آيات قرآن ناسازگارى نداشته باشند ؛ براى نمونه وى در تفسير آيهء
صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ
روايتى را كه مراد از « مغضوب عليهم » را يهود و مراد از « ظالين » را نصارا معرفى مىكند ، ناسازگار با عموم آيه مىخواند : « در برخى از روايات آمده است كه مراد از « مغضوب عليهم » يهود و مراد از « ظالين » نصاراست ؛ لكن لفظ آيه عام مىباشد ، نه تخصيص در آن وجود دارد و نه استثنا . بنابراين ، هركس كه فرمانبردار باشد نعمت و رحمت خدا شامل حال او خواهد شد و هركس كه گناهكار باشد گمراه و مورد خشم است » .
2 . تفسير عقلى
در طول تاريخ تفسير ، عقل يكى از مهمترين ابزارهاى فهم آيات وحى بوده است .
مفسران بسيارى در شناخت متشابهات از محكمات ، زدودن ناسازگارى آيات با يكديگر و فهم درستتر آيات از عقل سود بردهاند و از جملهء اين مفسران محمّد جواد مغنيه است . در نگاه وى عقل موهبتى الهى است كه به انسان توانايى رسيدن به انديشههاى دينى را ارزانى مىدارد ، وجوب عمل به آيات و روايات را دليلمند مىسازد ، ناسازگارى آيات را از ميان مىبرد ، تأويل برخى از آيات را ضرورى نشان مىدهد و . . .
در يك جمعبندى كوتاه ، عقل در تفسير الكاشف در زمينههاى زير مبناى فهم آيات قرار مىگيرد :
يك . تأويل برخى از مفاهيم قرآنى . در منظر نويسندهء الكاشف ، هر آيهاى از آيات قرآن