وصيّت براى پدر و مادر
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 180 تا 182 ]
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 180 ) فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 181 ) فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 182 )
هرگاه يكى از شما را مرگ فرارسد و مالى بر جاى گذارد ، مقرّر شد كه دربارهء پدر و مادر و خويشاوندان نزديك ، از روى انصاف وصيّت كند و اين شايستهء پرهيزگاران است . ( 180 )
پس هركس كه آن وصيّت را بشنود و آنگاه دگرگونش سازد ، گناهش بر آن كسى است كه آن را دگرگون ساخته است . خدا شنوا و داناست . ( 181 )
هرگاه بيم آن رود كه وصيّتكنندهاى در وصيّت خود دستخوش ستم يا گناهى شده باشد ، اگر كسى به اصلاح ميان آنان پردازد ، مرتكب گناهى نشده است كه خدا آمرزنده و مهربان است . ( 182 )
واژگان
الخير : ضدّ شرّ است و مراد از آن در اينجا مال است . برخى گفتهاند : هر آيهاى در قرآن كه در آن لفظ « خير » باشد ، مقصود از اين لفظ مال است . « 1 » برخى از اين آيات
هامش
( 1 ) . اين نظريه را در برخى از كتابهاى تفسيرى كه در نزدم است ديدم . اين نظريه را آيه 106 از همين سوره [ بقره ] ردّ مىكند :« ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها » ،چراكه لفظ خير در اينجا به معناى « آيه » است ، نه مال .