شفاعت داده ، آن است كه به پيامبرش وحى كند من به تو اجازه دادم كه براى هركدام از افراد امّت خودت كه بخواهى و او نوع خاصى از گناهان را مرتكب شده باشد ، شفاعت كنى . در اينصورت ، كار اين گروه در دست پيامبر صلّى اللّه عليه و إله است ، و اين كمترين چيزى است كه در فرداى قيامت خداوند به حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله عطا مىكند و او هم به نوبهء خود براى هركس كه شايستگى شفاعت را داشته باشد انجام خواهد داد . از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نقل شده است كه فرمود : « من شفاعتم را براى كسانى از امّت خود ذخيره كردم كه مرتكب گناهان كبيره شده باشند » .
ما يقين داريم كه شفاعت در اسلام ثابت شده است ؛ ولى جزئيات آن را نمىدانيم و به هيچ نظريّهاى در اينباره يقين نداريم . درعينحال ، ايمان قاطع داريم كه بهترين شفاعتكنندهء انسان عمل اوست و بهترين وسيلهاى كه گناهكاران بدان متوسّل مىگردند توبه است ؛ زيرا خداى تعالى كسى را كه مخلصانه به رحمت او اميدوار باشد و شكستهبال به جود و بخشش او روى آورد ، نااميد نمىكند .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 213
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢١٣