روشنايى بياورى » « 1 » و نيز آيهء
« هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ » .
« 2 » براى اثبات مدّعاى مزبور ، همين بس كه پيامبر بزرگ اسلام صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « من برانگيخته شدم تا مكارم اخلاق را به پايان برسانم » و امير مؤمنان فرمود : « در قرآن دواى بزرگترين دردها ، كه كفر و نفاق و گمراهى است ، وجود دارد » . با اين بيان ، تفسير اين آيه روشن مىشود كه مىفرمايد : « و با اين قرآن چيزى را كه براى مؤمنان شفا و رحمت است نازل مىكنيم ؛ ولى ظالمان را جز زيان نيفزايد » . « 3 »
اميد است كسىكه شفاى دردهاى جسمانىاش را با تلاوت اين آيه مىجويد ، از سخن امام عليه السّلام پند گيرد ؛ البته همراه تلاوت به نسخهء طبيب هم عمل نمايد .
سؤال دوم : چه مىگوييد دربارهء اين آيه : « . . . ما در اين كتاب هيچچيزى را فروگذار نكردهايم . . . » ؛ « 4 » زيرا ظاهر آن دلالت دارد كه تمام علوم در قرآن است ؟
پاسخ : عموميت هرچيزى ، متناسب با همانچيز است ؛ براى نمونه وقتى مىگويى :
در اين خانه همهچيز هست ؛ بدين معناست كه در آن خانه لوازم موردنياز صاحبخانه از قبيل خرج زندگى و اثاث وجود دارد . وقتى دربارهء يك كتاب فقهى مىگويى : در اين كتاب همهچيز هست ؛ معنايش آن است كه تمام مسائل فقهى در آن كتاب است . قرآن يك كتاب دينى است . بنابراين ، معناى جملهء
« ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ »
« 5 » آن است كه تمام آنچه به نيكى و هدايت بشر مربوط مىشود در قرآن وجود دارد .
سؤال سوم : نظريّهء شما دربارهء كتابهايى كه بهنامهاى قرآن و دانش جديد ، اسلام و طب جديد و . . . منتشر مىشود چيست ؟
هامش
( 1 ) . ابراهيم ( 14 ) آيهء 1 .
( 2 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 203 .
( 3 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 82 .
( 4 ) . انعام ( 6 ) آيهء 38 .
( 5 ) . همان .