فصل پنجم در شمّه [ اى ] از احاديث شريفه در اين باب
در كافى شريف ، سند به حضرت صادق - سلام اللَّه عليه - رساند كه فرمود :
« در آن چيزهايى كه خداى - عزَّ وجلّ - به داود وحى فرستاد ، اين بود كه : اى داود ! چنانچه نزديكترين مردم به خدا متواضعان هستند ، همينطور دورترين مردم به او متكبّرانند » « 1 » .
اين حديث شريف ، براى اهل يقظه و اصحاب معرفت كفايت مىكند . تقرّب به حق تعالى سرچشمهء همه سعادات است ، و دورى از آن ساحتِ مقدّس مايه همه شقاوتها است . آنان كه خداخواه و خداطلبند و خود را از جنود خدا محسوب مىدارند و اهل علم مىدانند ، و آنان كه براى تقرّب به حق تعالى به مناسك و عبادات قيام مىكنند ، بايد از خود مراقبت كامل كنند ؛ كه نتيجه مطلوبه حاصل نشود مگر به اتصاف به تواضع و اجتناب از تكبّر .
ما با آنان كه علم و عمل را براى دنيا طلب مىكنند ، اكنون حرفى نداريم - حساب آنان با خداى جبّار است - لكن آنهايى كه مدّعى آن هستند كه خداطلب و حقجو هستند ، بايد از اين حديث حساب كار خود را بكنند ، و آنگاه اين حديث محك باشد از براى آنان كه نفس أمّاره را به آن امتحان كنند ؛ اگر باز در دل تكبّر دارند و در عمل متكبّر هستند ، بفهمند اعمالشان و علومشان
هامش
( 1 ) - متن اين حديث شريف ، چنين است : « فِيمَا أوْحَى اللَّهُ - عَزَّ وَجَلَّ - إلى داوُدَ عليه السلام : يا داوُدُ كَما أنَّ أقْرَبَ النّاسِ مِنَ اللَّهِ الْمُتَواضِعُونَ ، كَذلِكَ أبْعَدُ النّاسِ مِنَ اللَّهِ الْمُتَكَبِّرُونَ » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 123 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب التواضع » ، حديث 11 )