معرفت فرمايند : « ظهر الوجود ببسم اللَّه الرحمن الرحيم » « 1 » ، و رحمت رحمانيه و رحيميه مفتاح باب وجود است ، چنانچه مفتاح كتاب تدوين است .
و آن قلبى كه آلوده به بغض و عداوت با بندگان خدا باشد و با عنف و خرق با آنها رفتار كند ، از فطرت الهيه خارج ، و به واسطهء آلودگى به دنيا و زخارف آن و آلودگى به حبّ نفس و خودخواهى و خودپسندى ، از اصل فطرت محتجب شده است .
و نيز لازم محبّت به حق تعالى كه از فطريات اصليه است - چنانچه سابقاً معلوم شد - محبّت به آثار و خلايق است ، و لازمه محبت ، رفق و مدارا است .
پس رفق از لوازم فطرت مخموره است و مقابل آن ، كه خرق است ، از احتجاب آن است .
فصل چهارم در ذكر بعض از اخبار شريفه در اين باب و بيان اجمالى آنها
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ - رَحِمَه اللَّهُ - بِإسْنادِهِ عنْ أبي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قالَ :
« إنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِفْقَ ، وَيُعْطِي عَلَى الرِفْقِ ما لا يُعْطِي عَلى الْعُنْفِ » « 2 » . چندين حديث به اين مضمون تقريباً وارد شده است « 3 » .
هامش
( 1 ) - الفتوحات المكّية ، ج 1 ، ص 102 .
( 2 ) - امام باقر عليه السلام فرمودند : « خداوند رفيق است ، و رفق و مدارا را دوست دارد ، و بر رفقچيزهايى را إعطا مىكند كه بر عنف إعطا نمىكند » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 119 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرِّفق » ، حديث 5 )
( 3 ) - ر . ك : الكافي ، ج 2 ، ص 120 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرِّفق » ، حديث 12 - 14 .