فصل چهارم موعظت براى اصلاح نفس
] هان اى عزيز ! اگر انسان اين مطالبى را كه به موازين برهانيه ، پيش اهلش ثابت ، و به نور كشف و شهود ، نزد اصحاب معرفت مشهود است و مطابق اشارات ، بلكه صراحات كتاب الهى و احاديث شريفه وارده از اهل بيت وحى و تنزيل است ، احتمال نيز دهد ، بايد آرام نگيرد تا نفْس را اصلاح كند .
مصيبت در آن است كه جميع آيات باهرهء كتب آسمانى و تمام احاديث شريفه اهلبيت عصمت ، از انبياء عظام و اولياء كرام ، و تمام براهين اصحاب حكمت و فلسفه و مشاهدات ارباب رياضت و شهود ، در قلوب قاسيه و دلهاى سخت ما ايجاد احتمال نكرده و عمل ما مثل اشخاصى است كه يقين حتمى به كذب همه - نعوذ باللَّه - داريم .
عزيزا ! اگر به هر يك از ما يك طفل ده ساله [ اى ] اطلاع دهد كه خانهات آتش گرفت يا پسرت در آب افتاد و الآن غرق مىشود ، آيا اگر اشتغال به هر كار مهمّى داشته باشيم ، دست از آن برداشته ، در تعقيب اين اخبار هولناك ، سراسيمه مىدويم يا آنكه با اطمينان نفس نشسته اعتناء نمىكنيم ؟ اكنون چه شده است ، تمام آيات و اخبار و برهان و عيان به قدر خبر يك بچه ده ساله در ما تأثير نكرده ؟ اگر تأثير كرده بود ، راحتى را از ما سلب نموده بود . آيا اين كورى باطن و عماى قلب را بايد به چه نحو معالجه كرد ؟ آيا اين مرض قلبى محتاج به علاج و