مقصد بيست و يكم در « صَمت » است ، و ضد آن كه « هَذَر » است
و در آن چهار فصل است :
فصل اوّل [ در بيان فوائد صمت است ]
« صَمت » عبارت از سكوت است « 1 » ، لكن در اين جا مقصود سكوت مطلق نيست ؛ زيرا كه سكوت مطلق از جنود عقل نيست و افضل از كلام نيست ، بلكه كلام در موقع خود افضل از سكوت است ؛ زيرا كه به كلام ، نشر معارف و حقايق دينيّه و بسط معالم و آداب شريعت شود ، و خداى تعالى متّصف به تكلّم است ، و از اوصاف جميله او « متكلّم » است . از اين جهت ، در مقابل صمت در اين روايت تكلّم را قرار نداده ، بلكه هَذَر - به فتحتين - را ، كه عبارت از هذيان است و تكلّم
هامش
( 1 ) - أقرب الموارد ، شرتوني ، ج 1 ، ص 660 .