من از تو ؛ زيرا كه يارى كردن من از تو بهتر است از يارى كردن خودت از خودت » . « 1 »
و در حديث شريف كافى ، حضرت باقر العلوم - عليه السلام - دستور مىدهند كه : « وقتى خوف غضب بر خود داشتيد و از جمرهء شيطان ترسناك شديد ، به زمين بچسبيد كه پليدى شيطان از شما مىرود در اين هنگام » . « 2 »
و نيز از حضرت باقر - سلام اللَّه عليه - روايت نموده كه : « همانا مرد غضب مىكند و راضى نمىشود هر گز ، مگر آن كه داخل آتش شود . پس هر كس بر قومى غضب كرد ، فوراً بنشيند اگر ايستاده است ؛ زيرا كه رجز شيطان از او مىرود و هر كس بر خويشاوندان خود غضب كرد ، نزديك او برود و او را مسّ كند ؛ زيرا كه رحم وقتى مسّ شود ، ساكن شود » . « 3 »
و از طرق « عامّه » منقول است كه : « رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - هر وقت غضب مىنمود ، اگر ايستاده بود ، مىنشست و اگر نشسته بود ، به پشت مىخوابيد ، غضبش فرو مىنشست » . « 4 »
اينها كه مذكور شد ، علاج صاحب غضب است از خودش .
و اما اگر ديگران بخواهند او را در حال غضب و اشتعال آن علاج كنند ، بسيار مشكل است ؛ مگر در اوّل امر كه شدت نكرده و اشتعال آتش جهنّمش زياد نشده ، به يكى از طرقى كه ذكر شد ؛ و الّا شايد به ترساندن او ، خصوصاً تخويف صاحب قوّه و قدرتى او را ؛ كه نوعاً آتش غضب به واسطهء ترس در باطن محتقن
هامش
( 1 ) - اصول كافي ، ج 2 ، ص 230 ، كتاب ايمان و كفر ، باب غضب ، ح 8 .
( 2 ) - همان مصدر و همان باب ، ص 231 ، ح 12 .
( 3 ) - همان مصدر و همان باب ، ص 229 ، ح 2 .
( 4 ) - كنز العُمَّال ، ج 7 ، ص 141 ، ح 18404 .