غضب ، پاره [ اى ] از آتش فروزنده از شيطان است كه در قلب پسر آدم مشتعل شود . و همانا هر كس از شما كه غضب كند ، چشمانش سرخ شود و رگهاى گردنش باد كند و شيطان در او داخل شود . و هر كس از شما كه بر خود بترسد از آن ، ملازم زمين شود كه پليدى شيطان در اين هنگام از او برود » . « 1 »
و از حضرت صادق - عليه السلام - مروى است كه : « غضب ، قلب حليم را تاريك و ظلمانى كند ، و كسى كه مالك غضبش نباشد ، مالك عقلش نيست » . « 2 »
و از حضرت باقر منقول است كه : « كسى كه غضبش را از مردم نگاه دارد ، خداوند عذاب روز قيامت را از او نگاه دارد » . « 3 »
احاديث شريفه در اين باب ، بيش از آن است كه در اين مختصر بتوان گنجاند . « 4 »
فصل هشتم در ذكر مختصرى براى علاج غضب
بدان كه ما در كتاب « اربعين » ، در شرح حديث هفتم ، تا اندازهاى بسط و تفصيل در موضوع غضب و علاج آن داديم « 5 » . از اين جهت ، در اين كتاب به طور اختصار شمه [ اى ] از حاصل آن كتاب را مذكور مىداريم تا اين جا نيز خالى از فايده نباشد .
هامش
( 1 ) - اصول كافي ، ج 2 ، ص 231 ، كتاب ايمان و كفر ، باب غضب ، ح 12 .
( 2 ) - همان مصدر و همان باب ، ص 232 ، ح 13 .
( 3 ) - همان مصدر و همان باب ، ح 15 .
( 4 ) - رجوع شود به : اصول كافي ، ج 2 ، ص 229 ، كتاب الايمان و الكفر ، باب الغضب ؛ بحار الأنوار ، ج 70 ، ص 262 ، كتاب الايمان و الكفر ، باب مَساوى الأخلاق ، باب 132 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 15 - 6 .
( 5 ) - شرح أربعين حديث ، امام خمينى ( ره ) ، ص 139 .