مقدّسش ، مثل اين حالت دور ، و از رحمتش مهجور كند .
و از دامهاى بزرگ ابليس ، آن است كه در ابتداء بنده را به غرور كشاند ، و او را به اين وسيله افسارگسيخته كند ، و از معاصى كوچك به بزرگ و از آن به كبائر و موبقات كشد . و چون مدتى بدين منوال با او بازى كرد و او را به خيال رجاء به رحمت ، به وادى غرور كشاند ، در آخر كار ، اگر در او نورانيّتى ديد كه احتمال توبه و رجوع داد ، او را به يأس از رحمت و قنوط كشاند و به او گويد : « از تو گذشته و كار تو اصلاح شدنى نيست . »
و اين دام بزرگى است كه بنده را از درِ خانهء خدا روگردان كند ، و دست او را از دامن رحمت الهى كوتاه نمايد . و اين منشأ خرابيهاى عجيب و مفاسد بيشمار است ؛ كه ضرر اين اشخاص به خود و به ديگران ، از هر كس بيشتر است . و اين از غايت جهل و نهايت شقاوت است .
پس انسان بايد در صدد علاج براى اين كبيرهء مهلكه برآيد ، و تفكر در رحمتهاى واسعهء حق و لطفهاى خفىّ و جلىّ آن ذات مقدّس كند . خداى تبارك و تعالى دربارهء انسان ملاطفتها و رحمتهاى خاصّه فرموده ، علاوه بر آن رحمتها كه با ساير حيوانات شركت دارد و در حيات حيوانىِ او يا مقام نباتىِ او مدخليت دارد ؛ حتى در اين مقامات نيز انسان را از ساير حيوانات به كرامتهائى ممتاز فرموده .
آب و هوا - كه هر يك مدار حيات حيوانى ، بلكه نباتى است - از نعمتهائى است كه ما غافل از آن هستيم . و چون غرق اين دو نعمت بزرگ هستيم ، آن را جزء حساب نمىآوريم .
قبل از اين كه انسان متولّد شود خداوند براى او غذائى كه مناسبترين غذاهاست براى آن وقت او تهيه فرموده . و انسان را مختص فرموده به اين كه ، محبت او را در دل پدر و مادرش ، بيش از ساير حيوانات قرار داده ؛ به اين معنا كه
شرح حديث جنود عقل و جهل ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: السيد الخميني
ص١٣٩