حور العين نزديك كند و از ساحت قرب الهى دور نمايد .
علم توحيدى كه براى نمايش در محضر عوام يا علماء باشد از نورانيّت عارى و برى است و غذائى است كه با دست شيطان براى نفس أمَّاره تهيه شود ؛ خود آن ، انسان را از توحيد بيرون برد و به تشريك نزديك كند ، و ما پس از اين - ان شاء اللَّه - در باب اخلاص ، مراتب و حقايق آن را بيان مىكنيم .
بالجمله : پس از تحصيل اخلاص ، ممكن است راه به حقيقت پيدا كرد چنانچه در قرآن شريف در سورهء مباركه و الصّافات در آيهء 159 و 160 مىفرمايد :
« سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ * إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ »
جز بندگان مخلَص كه خلوص از مراتب شرك و دوبينى دارند و خالص از كثافات طبيعت شدند ، خداوند منزَّه است از توصيف ديگران ، گر چه مخلَصين ( با فتح لام ) مقام بالاتر از مخلِصين ( با كسر لام ) است ، و ما - ان شاء اللَّه - در محل خود بيان آن را خواهيم كرد « 1 » . در هر صورت ، اخلاص در تحصيل توحيد و تجريد ، از مهمّات سلوك است و كيفيّت تحصيل آن را در باب خود ، مذكور مىداريم . و پس از آن ، از گناهان و مخالفات ، توبهء خالصى كند با شرايط خود ، كه در باب « توبه » بيايد .
و چون قلب را از كثافات خالى كرد ، مهياى براى ذكر خدا و قرائت كتاب خدا شود و تا قِذارات و كثافات عالم طبيعت در آن است ، استفادت از ذكر و قرآن شريف ميسور نشود ؛ چنانچه در كتاب الهى اشاره به آن فرمايد در سورهء مباركهء واقعه ( آيهء 77 الى 79 ) :
« إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ * لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ » .
« 2 »
هامش
( 1 ) - بعلّت ناتمام ماندن اين شرح نفيس ، شارح علّامه ( ره ) موفّق به وفاى بدين وعده نشدهاند .
( 2 ) - آن قرآن كريم است ، در كتابى پوشيده كه بجز پاكان آن را مسّ نمىكنند .