منظورش مثلًا « حجّة الاسلام » است ( يعنى حجّ واجب به خاطر استطاعت ) يا « حجّ مستحب » ، يا « حجّ نذرى » يا « نيابت » ، ولى اگر از اوّل نيّت احرام كند به اين قصد كه نوع عمل را بعداً تعيين نمايد ، نيز مانعى ندارد . ( ولى احتياط واجب آن است كه قصد نيابت را از اوّل تعيين كند ) .
مسألهء 317 - عمره و حج و اجزاء آن از عبادات است ، و بايد با نيّت خالص براى اطاعت خداوند تعالى بجا آورد .
مسألهء 318 - اگر عمرهء تمتّع را به سبب ريا ، يا غير آن ، باطل كند ، احتياط واجب آن است كه حجّ افراد بجا آورد ، و پس از آن عمرهء مفرده انجام دهد ، و در سال ديگر حج را اعاده نمايد ، مگر اين كه بتواند عمره را اعاده كند .
مسألهء 319 - اگر حج را به نيّت خالص بجا نياورد ، و آن را به ريا و مانند آن باطل كند ، بايد سال آينده عمره و حج را اعاده نمايد .
مسألهء 320 - اگر بعضى از اركان عمره يا حج را به قصد ريا انجام دهد ، و آن را باطل كند ، و نتواند جبران نمايد ، بايد طبق آنچه در دو مسألهء بالا گفته شد عمل نمايد ، ولى اگر محلّ جبران باقى است و جبران كند ، عملش صحيح است ؛ هر چند گناه كرده است .
مسألهء 321 - اگر بر اثر ندانستن مسأله ، يا جهت ديگرى ، بجاى نيّت عمرهء تمتّع ، حجّ تمتّع را قصد كند ، و در نظرش اين باشد كه همان عملى كه همهء مردم انجام مىدهند او هم بجا آورد ، ولى خيال كرده جزء اوّل از دو جزء اعمال حج ، حجّ تمتّع نام دارد ، بدين جهت نيّت حجّ تمتّع كرده ، عمل او صحيح است و عمرهء تمتّع محسوب مىشود ، و بهتر آن است كه نيّت را تجديد كند .
مسألهء 322 - اگر بر اثر جهل به مسأله ، يا جهت ديگرى ، گمان كند كه حجّ تمتّع بر عمرهء تمتّع مقدّم است ، و به هنگام احرام ، نيّت حجّ تمتّع كند ، و
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 118
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١١٨