در ميقات بيهوش باشد ، از طرف او نيز مىتوان نيّت كرد و لبّيك گفت .
مسألهء 332 - در احرام فقط يك بار لبّيك گفتن ( به صورتى كه گفته شد ) واجب است ، و بعد از آن ، مستحبّ است آن را در حالات مختلف به مقدار امكان تكرار كند ؛ يعنى در موقع سوار شدن بر مركب و پياده شدن ، و گذشتن از پستيها و بلنديها ، و پس از خواب ، و بعد از نمازها تكرار مىنمايد ، و بهتر است مردان صداى خود را به لبّيك بلند كنند .
مسألهء 333 - در احرام عمرهء تمتّع واجب است مُحرم هنگامى كه خانههاى مكّه را مشاهده كرد « لبّيك » را قطع كند ، و در احرام حج به هنگام ظهر روز عرفه ، و در عمرهء مفرده واجب است هنگام مشاهدهء كعبه اگر از مكّه براى احرام به خارج رفته است ، و هنگام داخل شدن به منطقهء حرم اگر از خارج مكّه به سوى آن مىآيد ، لبّيك را قطع كند .
مسألهء 334 - هرگاه محرم « لبّيك » واجب را ، چه عمداً و چه بر اثر عذر ، نگفته باشد ، محرّمات احرام بر او حرام نمىشود ، و اگر چيزى از محرّمات احرام كه كفّاره دارد انجام دهد ، كفّاره بر او واجب نمىشود . همچنين اگر « لبّيك » اوّل را با ريا باطل كند .
مسألهء 335 - پيش از گفتن « لبّيك » اعمالى كه بر محرم حرام است ، بر او حرام نمىشود ؛ هر چند نيّت احرام كرده ، و لباس احرام را نيز پوشيده باشد .
بنابراين ، اگر قبل از گفتن لبّيك چيزى از آنها را بجا آورد كفّارهاى ندارد ، و در حقيقت « لبّيك » مانند « اللّه اكبر » اوّل نماز است ، كه تا آن را نگويد وارد نماز نمىشود ، و هرگاه شك كند كه « لبّيك » گفته يا نه ؟ باز هم چيزى بر او حرام نمىشود .
مسألهء 336 - هرگاه در ميقات باشد و شك كند لبّيك گفته ، يا نه بايد لبّيك را بگويد ، و اگر از ميقات گذشته ، احتياط آن است اگر مىتواند بازگردد
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٢١