سوّم : گفتن لبّيك
مسألهء 326 - واجب است هنگام احرام « لبّيكهاى چهارگانه » را به عربى صحيح بگويد ، و احتياط واجب آن است كه به صورت زير باشد : «
لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ لاشَريكَ لَكَ لَبَّيْكَ ، انَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ ، لا شَريكَ لَكَ
؛ يعنى خداوندا ! اجابت ( و اطاعت ) مىكنم دعوت تو را ، و دگر بار هم اجابت مىكنم تو را ، همتايى براى تو نيست ، اجابت مىكنم تو را ، ستايش تنها تو را سزاوار است ، و نعمت و ملك از آن تو است ، هيچ همتايى ندارى ! » .
مسألهء 327 - احتياط واجب آن است از افزودن لبّيك پنجم و عبارات ديگر خوددارى شود ؛ مگر آنچه در مستحبّات خواهد آمد .
مسألهء 328 - واجب است لبّيكهاى چهارگانهء فوق را ، همانند تكبيرة الاحرام نماز ، به طور صحيح اداء كند .
مسألهء 329 - در صورتى كه زائر نتواند اين عبارات را با عربى صحيح ادا كند ، بايد آن را ياد بگيرد ، و اگر نتواند ، يا وقت نباشد ، كافى است ديگرى شمرده شمرده براى او بخواند و او تكرار نمايد ، و چنانچه قادر بر تلفّظ صحيح نباشد ، احتياط آن است آنچه را مىتواند بخواند ، و ترجمهء آن را نيز بگويد .
مسألهء 330 - شخص گنگ بجاى گفتن « لبّيك » با دست خود اشاره مىكند ، و زبان خود را طبق معمول حركت مىدهد ، و بهتر است علاوه بر اين ، كسى به نيابت از او نيز لبّيك بگويد ، ولى واجب نيست .
مسألهء 331 - كودكان نيز مىتوانند براى عمره يا حج مُحرم شوند ، و چنانچه خودشان تميز بدهند « لبّيك » را همراه با نيّت مىگويند ، و اگر غير مميّز باشند كسى از طرف آنها نيّت مىكند و لبّيك مىگويد ، و هرگاه كسى