تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف فقه مقارن ( فارسى ) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
شعار اسلامى معروف برگرفته شده از آيهء « كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنْكُمْ » « 1 » گوياى آن است كه نبايد سرمايه‌هاى جامعه تنها در ميان ثروتمندان دست به دست بگردد و نيازمندان از آن محروم شوند . قرآن در جاى ديگر با بيان ضرورت انفاق ( و احتراز از بخل و مال‌اندوزى ) فلسفهء آن را اين‌گونه بيان مىكند كه در غير اين صورت جامعه در معرض انفجارها و تنش‌هاى شديد اجتماعى قرار مىگيرد : « هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَبْخَلْ . . . وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ » ؛ آرى ! شما همان گروهى هستيد كه براى انفاق در راه خدا دعوت مىشويد ، ولى بعضى از شما بخل مىورزند . . . و هر گاه سرپيچى كنيد خداوند گروه ديگرى را جايگزين مىكند » . « 2 » تعبير به « يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ » اشاره به بروز تنش‌هاى فوق العادهء اجتماعى و سقوط اقوام و ملل دارد و گوياى اين واقعيت است كه مال‌اندوزى عدّه‌اى سبب پديد آمدن انقلاب‌هاى اجتماعى طبقهء ضعيف بر ضدّ طبقهء مستكبر و مال‌اندوز مىشود و در نهايت طومار زندگى آنان را در هم پيچيده و اقوام ديگر را به جاى آنان مىنشاند .

ج . تأمين نيازهاى محرومان

از نگاه اسلام هيچ فقيرى به فقر و نادارى دچار نمىشود مگر آنكه سرمايه‌دارى ، در كنارش انحصارگرايانه اموال را در چنگ خود درآورده ، از اداى حقوق و ديون اجتماعىاش به ديگران ، خوددارى كرده است . در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم : « إنّ اللَّه فرض للفقراء في مال الأغنياء قدر ما يسعهم فإن منعوهم حتّى يجوعوا أو يعروا أو يجهدوا حاسبهم اللَّه حساباً شديداً وعذّبهم عذاباً نكراً ؛ خداوند در اموال ثروتمندان به مقدار نياز نيازمندان فرض و واجب كرده است ؛ اگر آنها از پرداخت اين حق خوددارى كنند و در نتيجه گروهى گرسنه و برهنه شوند و يا در فشار قرار گيرند خداوند در قيامت حساب شديدى از آنها خواهد كشيد و آنان را به عذاب دردناكى مبتلا خواهد ساخت » . « 3 » جملهء گويا و زيباى ديگرى در اين زمينه از اميرمؤمنان على عليه السلام معروف است كه فرمود : « ما رأيت نعمة موفورة إلّاوإلى جانبها حقّ مضيّع ؛ هيچ ثروت فراوانى نيست جز آنكه در كنار آن حقوق پايمال شده‌اى است » . « 4 »

گفتار دوم : كنز ( خروج از چرخهء توليد )

چنان‌كه سابقاً گذشت « كنز » يكى از دو مصداق
هامش
( 1 ) . حشر ، آيهء 7 . ( 2 ) . محمد ، آيهء 38 . ( 3 ) . كنز العمال ، ج 6 ، ص 310 ، ح 15823 . شبيه همين معنا روايت معروفى است كه در منابع شيعه از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده است و در گذشته به آن اشاره كرده‌ايم : « إنّ اللَّه سبحانه فرض في اموال الأغنياء أقوات الفقراء فما جاع فقير إلّابما متّع به غنيّ واللَّه تعالى سائلهم عن ذلك » . ( نهج‌البلاغه ، حكمت 328 ) . ( 4 ) . روائع نهج‌البلاغه ، جرج جرداق ، ص 83 .
دائرة المعارف فقه مقارن ( فارسى ) — صفحة 459 | الشيخ ناصر مكارم الشيرازي