تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف فقه مقارن ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
ب . پرهيز از ربا چه در شكل قرض و چه در ضمن معاملات ربوى . قرآن صريحاً مىفرمايد : « أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا » « 1 » و اميرمؤمنان در خطابى به بازرگانان مىفرمايد : « پيش از آغاز به تجارت ، آداب و قوانين آن را بياموزيد ( اين جمله را سه مرتبه تكرار كرد و سپس فرمود : ) بدانيد كه ربا در ميان مردم به صورت مخفيانه و مرموز راه مىيابد » . « 2 » ج . پرهيز از احتكار به معناى جمع‌آورى طعام و حبس وانبار كردن آن به انتظار افزايش قيمت ؛ كارى كه در دنياى سرمايه‌دارى بسيار رايج است . « 3 » پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء كسى كه مواد غذايى مردم را چهل روز حبس كند تا گران شود و آن‌گاه آن را بفروشد فرمود : « اگر تمام قيمت آن را صدقه بدهد ، كفارهء گناه احتكار نخواهد شد » . « 4 » اميرمؤمنان در نامهء خود به مالك اشتر مىفرمايد : « از احتكار جلوگيرى كن ؛ چرا كه رسول اللَّه از آن منع فرمود . . . ، پس هر كس بعد از نهى تو اقدام به احتكار كند او را مجازات كن ، بدون آنكه در مجازاتش از حدّ الهى خارج شوى » ( فامنَعْ من الاحتكار فإن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مَنَع منه . . . فمن قارف حُكْرةً بعد نهيك ايّاه فنكِّل به وعاقبه في غير اسراف ) . « 5 » د . پرهيز از غشّ و تقلّب . از روشن‌ترين مثال‌هاى غشّ ، مخلوط كردن شير با آب است به گونه‌اى كه خريدار متوجه آن نشود . در روايات اسلامى مىخوانيم : كسى كه در معاملات و فعاليت‌هاى اقتصادى خود اهل تقلّب و غش باشد مسلمان نيست ( ليس منّا من غشّ مسلماً ) . « 6 » در مباحث آيندهء اين كتاب ، فصل كسب‌هاى حرام ، تفصيلًا از اين موضوع بحث خواهد شد . ه . پرهيز از كنز . دربارهء اين موضوع نيز در همين جلد از همين كتاب ، تفصيلًا بحث شده است . و . پرهيز از كسب‌ها و شغل‌هاى حرام كه در مباحث آينده تحت عنوان مكاسب محرمه ( / كسب‌هاى حرام ) خواهد آمد و در قرآن كريم تحت عنوان « اكل مال به باطل » از آن ياد شده است : « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ . . . » . « 7 » نظير خريد و فروش آلات لهو ، قمار ، توليد شراب ، توليد مواد مخدر و توزيع آن و يا خريد و فروش سلاح‌هاى كشتار جمعى كه در عصر ما پديد آمده است و . . . . ز . پرهيز از هرگونه فعاليتى كه ضرر ديگران را در پى دارد و مصالح جامعه را در معرض خطر قرار
هامش
( 1 ) . بقره ، آيهء 275 . ( 2 ) . كافى ، ج 5 ، ص 150 . ( 3 ) . ر . ك : مصباح الفقاهه ، علامه خويى ، ج 3 ، ص 813 و كتاب البيع ، امام خمينى ، ج 3 ، ص 601 . ( 4 ) . وسائل الشيعه ، ج 17 ، باب 27 از ابواب آداب التجاره ، ح 6 . ( 5 ) . نهج‌البلاغه ، نامهء 53 . ( 6 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ح 3986 . ( 7 ) . نساء ، آيهء 29 .