گرفته شده است .
« بُلغَة » به معناى زاد و توشهاى است كه انسان با آن به مقصد مىرسد و به تعبير ديگر به معناى مقدار نياز و حاجت است .
در چهارمين و پنجمين وصف دنيا مىفرمايد : « كسى كه از آن بسيار گردآورى كند محكوم به فقر و نيازمندى است و هر آنكس از آن بىنيازى جويد به آسايش و آرامش او كمك شده است » ؛ (
حُكِمَ عَلَى مُكْثِرٍ بِالْفَاقَةِ ، وَ أُعِينَ مَنْ غَنِيَ عَنْهَا بِالرَّاحَةِ
) . دليل آن روشن است ، دنياپرستانى كه درپى جمع اموالاند غالباً بخيلاند حتى دربارهء خويشتن ، و بسيارى از آنها زندگانى فقيرانهاى دارند . ازاينرو بسيارى معتقدند كه نيازمندترين افراد در دنيا سلاطين و پادشاهاناند .
اضافه بر اين ، اينگونه افراد حريصاند و حرصى كه در جمع كردن مال دنيا دارند از تلاشى كه فقير براى بهدست آوردن نيازهاى خود مىكند بيشتر است .
آنها هرگز سير نمىشوند و به همين دليل فقير واقعى هستند .
معروف است كه روزى بهلول بر هارونالرشيد ، خليفهء عباسى وارد شد و سكهء بىارزشى در دست او گذاشت . هارون بسيار تعجب كرد و با عصبانيت سؤال كرد : اين چيست ؟ گفت : من نذر كرده بودم سكهاى به فقيرترين مردم بدهم و كسى را از تو فقيرتر نمىشناسم .
امام صادق عليه السلام در تأكيد بر گفتار جدش اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد : «
مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الدُّنْيا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْفَقْرَ بَينَ عَينَيهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ ينَلْ مِنَ الدُّنْيا إِلَّا مَا قَسَمَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ الْغِنَى فِى قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ
؛ كسى كه صبح و شام كند در حالى كه بيشترين فكر او متوجه دنيا باشد خداوند فقر را پيش روى او قرار مىدهد و امور او را متشتت مىسازد و از دنيا چيزى بيش از آنچه براى او مقدر شده پيدا نمىكند اما كسى كه
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٥