344 و قال عليه السلام مَعَاشِرَ النَّاسِ ، اتَّقُوا اللَّهَ فَكَمْ مِنْ مُؤَمِّلٍ مَا لَايَبْلُغُهُ ، وَبَانٍ مَا لَايَسْكُنُهُ ، وَجَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُهُ ، وَلَعَلَّهُ مِنْ بَاطِلٍ جَمَعَهُ ، وَمِنْ حَقٍّ مَنَعَهُ : أَصَابَهُ حَرَاماً ، وَاحْتَمْلَ بِهِ آثَاماً ، فَبَاءَ بِوِزْرِهِ ، وَقَدِمَ عَلَى رَبِّهِ آسِفاً لَاهِفاً ، قَدْ « خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ، ذلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ » .
امام عليه السلام فرمود :
اى مردم ! تقواى الهى را رعايت كنيد . چه بسيار آرزومندانى كه به آرزوى خود نرسند و چه بسيار سازندگانى كه در آنچه ساختهاند سكونت نمىكنند و چه بسيار جمعآورى كنندگان اموال كه بهزودى اندوختههاى خود را ترك مىگويند و اى بسا از طريق باطل گردآورى كرده و يا حق آن را نپرداختهاند يا از راه حرام به آن رسيده و به سبب آن ، گناهانى بر دوش كشيده و وزر آن را بر عهده دارند ، در نتيجه وزر و وبالش به گردن آنهاست و با افسوس و دريغ بر پروردگار خود وارد مىشوند و مصداق اين آيهء شريفه هستند : « خَسِرَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةَ ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ » ؛ هم دنيا را از دست داده هم آخرت را و اين است زيان آشكار » . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :