همه بايد مراقب خويش باشند ، چراكه خطرهايى از ناحيهء زبان و نيتهاى باطن ، همه را تهديد مىكند و گاه ممكن است صحنههاى هوسآلود ، هدايا و سخنان تملقآميز ، انسان را بلغزاند و آثار اعمال او را از ميان ببرد .
در تواريخ آمده است كه « خالد بن معمر » از ياران با استقامت على عليه السلام بود ؛ اما يك جملهء معاويه او را دگرگون ساخت و آن اينكه در صفين ، « خالد » صدا زد :
چه كسى آمادهء شهادت است و حاضر است جان خود را به خداوند بفروشد ؟
هفت هزار نفر با او بيعت كردند به اين شرط كه دست از نبرد برندارند تا وارد خيمهء معاويه شوند . آنها جنگ عظيمى كردند حتى غلاف شمشير را شكستند ( اشاره به اينكه اين شمشير نبايد در نيام رود ) . هنگامى كه به نزديك خيمهء معاويه رسيدند او فرار كرد و به بعضى از خيمههاى لشكر پناه برد و كسى را نزد خالد فرستاد و گفت : تو پيروزى ، اگر ادامه ندهى من حكومت خراسان را به تو وا مىگذارم . در اين هنگام طمع بر خالد مسلط شد و كار خود را ناقص رها كرد و بعد از آنكه معاويه مسلط بر عراق شد و مردم با او بيعت كردند ، حكومت خراسان را به « خالد » داد ؛ ولى عجيب اينكه پيش از آنكه « خالد » به مركز حكومت خود برسد از دنيا رفت . « 1 »
از قديم گفتهاند : هدايا چشم دانشمندان را كور مىكند و عقل عاقلان را مىگيرد .
نيز گفتهاند : هنگامى كه هديه از در وارد مىشود حق از پنجره خارج مىگردد .
* * *
هامش
( 1 ) . صفين نصر بن مزاحم ، ص 306 ( مطابق نقل شرح نهجالبلاغهء علامهء شوشترى ، ج 8 ، ص 216 )