هرگاه انسان به اين سه هشدار عكسالعمل مناسب نشان دهد و ايمان داشته باشد كه تمام سخنانش در نامهء اعمالش و نزد خداى متعال حفظ مىشود و آنچه در درون دارد روزى آشكار مىگردد و همواره در گرو اعمال خويش و انجام وظايف الهى است ، به يقين مصداق روشن فرد مؤمن صالح خواهد بود و به يقين اهل نجات است .
آنگاه امام عليه السلام سخن از هشدار چهارم مىگويد : « ( بدانيد ) مردم همگى در نُقصانند و همگى داراى عيوبى هستند جز كسى كه خداوند او را حفظ كرده است » ؛
( وَالنَّاسُ مَنْقُوصُونَ مَدْخُولُونَ إِلَّا مَنْ عَصَمَ اللَّهُ )
. منقوص ، كسى است كه داراى نقص و عيبى است و مدخول نيز همين معنا را مىدهد . ممكن است اوّلى اشاره به نقصان در عقل و اعتقادات باشد و دومى اشاره به نُقصان اعمال و گرفتار بودن در چنگال رذائل اخلاقى . « 1 »
اين هشدار چهارم اشاره به كسانى است كه گرفتار انواع معاصى و گناهان هستند و مىگويند : ما سرانجام توبه خواهيم كرد و خود را اصلاح مىكنيم .
امام عليه السلام مىفرمايد : همگى در حال نُقصانند و عيوب به باطن آنها سرايت مىكند و بازگشت و جبران ، روزبهروز مشكلتر مىشود .
جملهء
« إِلَّا مَنْ عَصَمَ اللَّهُ »
در درجهء اوّل شامل حال معصومان عليهم السلام است و ليكن تمام كسانى كه پيرو آنانند و در مسير آنها گام برمىدارند نيز از نوعى عصمت الهى برخوردار مىشوند .
قرآن مجيد در آيهء 175 سورهء « نساء » بعد از آن كه به اهميت قرآن اشاره كرده ، مىفرمايد : « فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطاً مُّسْتَقِيماً » ؛ اما آنها كه به خدا ايمان آوردهاند و به اين كتاب آسمانى چنگ زدند بهزودى همه را در رحمت و فضل خود وارد خواهد ساخت
هامش
( 1 ) . « مدخول » از مادهء « دَخْل » و يكى از معانى آن عيب است و « دَخَل » بر وزن « عمل » نيز به معنى عيبى است كه بر انسان داخل و وارد مىشود