سرمايهدار بزرگى باشند هميشه نيازمند و محتاجند ، چرا كه دامنهء آرزوها بسيار گسترده است ، حال اگر انسان خط باطل بر اين آرزوهاى دور و دراز بكشد ثروتمند و سرمايهدار معتبرى خواهد شد ، زيرا به هيچ كس محتاج نخواهد بود .
در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم :
« تَجَنَّبُوا الْمُنى فَإنَّها تُذْهِبُ بَهْجَةَ ما خُوّلْتُمْ وَتَسْتَصْغِرُونَ بِها مَواهِبَ اللَّهِ تَعالى عِنْدَكُمْ وَتُعْقِبُكُمُ الْحَسَراتِ فِيما وَهَّمْتُمْ بِهِ أنْفُسَكُمْ
؛ از آرزوهاى دور و دراز بپرهيزيد كه شادابى و نشاط نعمتهايى را كه به شما داده از بين مىبرد و به سبب آن مواهب الهى در نزد شما كوچك مىشود و حسرت فراوانى به سبب اوهام باطلهاى كه داشتهايد به شما دست مىدهد » . « 1 »
آنگاه در دهمين نكته به سراغ غلبهء هواپرستى بر بسيارى از انسانها رفته مىفرمايد : « چه بسا عقلها كه در چنگالِ هوا و هوسهاى حاكم بر آنها اسيرند » ؛
( وَكَمْ مِنْ عَقْلٍ أَسِيرٍ تَحْتَ هَوَى أَمِيرٍ )
. مىدانيم خداوند دو نيرو به انسان بخشيده است : يكى نيروى عقل كه خوب و بد را با آن تشخيص مىدهد و راه و چاه را مىشناسد و ديگرى انگيزههاى مختلف نفسانى است كه آن هم در حد اعتدال براى بقاى انسان ضرورى است ؛ خواه علائق جنسى باشد يا علاقه به مال و ثروت و مقام و قدرت ؛ اما هنگامى كه اين انگيزهها طغيان كنند و به صورت هوا و هوس سركش درآيند ، عقل را در چنگال اسارت خود مىگيرند به گونهاى كه گاه از تشخيص واضحترين مسائل باز مىماند و گاه دست به كارهايى مىزند كه يك عمر بايد جريمه و كفارهء آن را بپردازد . به همين دليل در آيات قرآن و روايات اسلامى هشدار زيادى به اين موضوع داده شده است .
قرآن مجيد مىگويد : « أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلى بَصَرِهِ غِشاوَةً فَمَنْ يَهْديهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلا تَذَكَّرُونَ » ؛ آيا
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 85 ، ح 7 .