در همان كتاب و دائرة المعارف ديگرى آمده است كه در روى زمين درختان عظيمى وجود دارد كه طول بعضى از آنها به پنجاه متر مىرسد و قطرشان به دوازده متر . اگر بخواهند از چوب آنها خانهء چوبى بسازند براى يك دهكده مىتوانند خانه سازى كنند !
فراموش نكنيم كه اين درخت عظيم روزى يك دانهء كوچكى بوده اما دست قدرت پروردگار نيرويى در آن ذخيره كرده بود كه مىتوانست اينگونه رشد كند و به اين عظمت برسد .
كوتاه سخن اينكه در اطراف ما و همه جهان آثار عظمت و قدرت او نمايان است ؛ چشم بينا و گوش شنوا مىخواهد تا آثار توحيد را در جبين آنها ببيند و پيام تسبيح آنها را بنشنود .
سپس امام در چهارمين جمله مىفرمايد : « تعجب مىكنم از كسى كه مرگ را فراموش مىكند با اينكه مردگان را با چشم خود مىبيند » ؛
( وَعَجِبْتُ لِمَنْ نَسِيَ الْمَوْتَ وَهُوَ يَرَى الْمَوْتَى )
. مرگ يعنى پايان همه چيز در دنيا و جدا شدن از تمام مقامها و اموال و ثروتها و تعلقات دنيوى و از همه مهمتر بسته شدن پروندهء عمل انسان بهگونهاى كه نمىتواند حسنهاى بر حسنات يا سيئهاى بر سيئات خود بيفزايد . در يك عبارت كوتاه ، مرگ مهمترين حادثهء زندگى انسان است ؛ ولى عجب اينكه بسيارى از افراد آن را به دست فراموشى مىسپارند در حالى كه بستگان و عزيزان و دوستان و همشهريان خود را بارها مىبينند كه آنها را به سوى ديار اموات مىبرند . اين غفلت و فراموشكارى راستى حيرتانگيز است . به خصوص اينكه بسيارى از مردگان كسانى هستند كه از ما جوانتر يا قوىتر و سالمتر و گاه حتى بدون سابقهء يك لحظه بيمارى راه ديار فنا را پيش گرفتند و به سوى بقاى آخرت رفتند .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 54
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٤