گاه در گوشه و كنار جهان موجوداتى به چشم مىخورد كه اگر انسان روزها و ماهها دربارهء آن بينديشد و از آن پى به عظمت آفرينندهاش ببرد بجاست .
مناسب است در اينجا دو سه نمونه از آن را طبق نقل بعضى از دائرةالمعارفهاى معروف جهان ذكر كنيم .
در دائرة المعارفى به نام فرهنگنامه مىخوانيم : « هيچ گلى در گلفروشىها زيبايى « گل ثعلبى » را ندارد و كمتر گلى است كه پس از چيده شدن به اندازهء گل ثعلبى دوام داشته باشد . اين گلها در زمين نمىرويند بلكه روى شاخههاى درختان و قارچها پرورش پيدا مىكنند و آب و غذاى خود را از آنها مىگيرند .
جالب اينكه دانهء گل ثعلبى به قدرى كوچك است كه تنها با ميكروسكوپ ديده مىشود . باد اين دانهها را در هوا پراكنده مىسازد . هر گاه روى قارچها بنشينند مىتوانند آب و غذا از آنها جذب كرده و رشد كنند . گلفروشىها ثعلبىها را در گرمخانه روى قارچهاى كمك كننده پرورش مىدهند و اگر تعجب نكنيد چهار تا هشت سال طول مىكشد تا دانهء ثعلبى به ثمر بنشيند » . « 1 »
در همان كتاب مىخوانيم « آگاو » گياهى است كه در ايالتهاى مكزيك و ايالتها جنوبى آمريكا مىرويد . برگهاى بسيار ضخيمى دارد بعضى آن را گياه صد ساله مىنامند وقتى اين گياه آمادهء گل دادن مىشود ساقهء بلندى پيدا مىكند به قطر سىسانتىمتر و طول شش متر و صدها گل بر آن ظاهر مىشود و گياه بعد از پژمرده شدن گلها مىميرد و در عمرش فقط يكبار گل مىدهد . در بيابانهاى مكزيك ده سال طول مىكشد تا گل دهد ولى در گرمخانه ها گهگاه ممكن است صد سال طول بكشد تا گل دهد ! اين عمر طولانى براى آن است كه در اين مدت گياه آب و غذاى كافى در خود ذخيره مىكند تا بتواند آن ميلهء بلند و قطور و آن همه گل را ظاهر سازد . « 2 »
هامش
( 1 ) . فرهنگنامه ، واژهء « ث » .
( 2 ) . همان ، واژهء « الف » .