از هواى نفس و گوش فرا ندادن به فرمان عقل است .
قرآن مجيد دربارهء دنيا و آخرت تعبيرات بسيار پر معنايى دارد از جمله در آيهء 64 سورهء عنكبوت مىخوانيم : « وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِىَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ » ؛ اين زندگى دنيا چيزى جز سرگرمى و بازى نيست و فقط سراى آخرت ، سراى زندگى ( واقعى ) است ، اگر مىدانستيد » .
در حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام مىخوانيم :
« الدُّنْيا مُنْتَقَلَةُ فانِيَةٌ إنْ بَقِيَتْ لَكَ لَمْ تَبْقَ لَها
؛ دنيا منتقل مىشود و فانى مىگردد اگر ( فرضا ) براى تو باقى بماند تو براى او باقى نمىمانى » . « 1 »
دربارهء حقيقت دنيا و جلوههاى فريبنده و ناپايدار آن ذيل حكمت 103 بحثى داشتيم . ذيل خطبهء 203 بحث ديگرى دربارهء دنيا آمده و در ذيل حكمت 133 نيز بحث بيشترى خواهيم داشت .
* * *
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ح 2287 .