89 و قال عليه السلام مَنْ أَصْلَحَ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ ، وَمَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ ، وَمَنْ كَانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظٌ كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ .
امام عليه السلام فرمود :
كسى كه ميان خود و خدا را اصلاح كند خداوند ميان او و مردم را اصلاح خواهد كرد ، و كسى كه امر آخرتش را اصلاح كند خداوند امر دنيايش را اصلاح مىكند و كسى كه در درون وجودش واعظى داشته باشد خداوند حافظى براى او قرار خواهد داد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
از كسانى كه قبل از مرحوم سيّد رضى اين كلام حكمتآميز را از امام نقل كردهاند ، شيخ صدوق است كه هم در كتاب خصال و هم در كتاب امالى با ذكر سند آورده است . مرحوم شيخ كلينى نيز در روضهء كافى با همان عبارت شيخ صدوق آورده ، هرچند روايت آن متفاوت و متن آن با آنچه در نهجالبلاغه آمده كمى متفاوت است . مرحوم برقى نويسندهء كتاب المحاسن نيز صدر روايت را آورده . از علماى اهل سنت نيز ابن جوزى در كتاب تذكره آن را با تفاوتى ذكر كرده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 85 و 86 ) .
در كتاب تمام نهجالبلاغه اين كلام حكمت آميز با مقدارى تفاوت از كتاب جعفريات كه پيش از مرحوم سيّد رضى تدوين شده نقل كرده است . ( تمام نهجالبلاغه ، ص 600 ) .