79 و قال عليه السلام خُذِ الْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ ، فَإِنَّ الْحِكْمَةَ تَكُونُ فِي صَدْرِ الْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِي صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِي صَدْرِ الْمُؤْمِنِ .
امام عليه السلام فرمود :
حكمت و دانش را فرا گير هرجا كه باشد ، زيرا حكمت گاهى در سينهء منافق است ؛ اما در سينهء او آرام نمىگيرد تا از آن خارج شود و در كنار
حكمتهاى ديگر در سينهء مؤمن جاى گيرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
در مصادر نهجالبلاغه آمده است كه اين سخن حكمتآميز را قبل از شريف رضى جماعتى نقل كردهاند از جمله جاحظ در البيان و التبيين و برقى در كتاب مصابيح الظلم از كتاب محاسن و وطواط در غُرر و عُرر در ضمن كلماتى كه امام عليه السلام به فرزندش امام حسن مجتبى فرموده است . . . و اين سخن حكمتآميز در صدر اسلام از آن حضرت مشهور بوده است سپس داستان « عمر بن على » و « سعيد بن مسيب » را در اين زمينه نقل مىكند . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 65 و 66 ) .